اوايل ديماه 1377 و به دنبال التهاب بوجود آمده در سطح جامعه در پي پروژه سنگين قتل هاي زنجيره اي رئيس وقت سازمان جاسوسي امريکا از بزرگترين حادثه در تاريخ انقلاب ايران در اواسط سال ميلادي 1997 خبر داد. با اعلام اين خبر روزنامه نگار مصري حسين هيکل در تحسين اجمالي خود در روزنامه الاهرام در مقاله اي با عنوان «بعد از کوزو نوبت ايران است» پيش بيني کرد در تابستان سال 1378 پيمان آتلانتيک شمالي به رهبري آمريکا با همان مدل حمله به کوزو و بدون هماهنگي و تاييد شوراي امنيت سازمان ملل متحد به ايران حمله کرده و ايران را بالکانيزه کرده و تبديل به چندين کشور کوچک خواهد نمود.

با گذشت حدود 6 ماه از خبر فوق و با انتشار خبر توقيف روزنامه سلام در روز پنجشنبه 17/4/78 و قبل از اينکه مردم ايران از توقيف روزنامه مورد اشاره آگاه شوند خوابگاه دانشجويان دانشگاه تهران متشنج  شده و با هدايت منابع شبکه جاسوسي سرويس هاي اطلاعاتي بيگانه تجمع آشوب طلبان در مقابل خوابگاه مذکور به هسته هاي اوليه يک آشوب اجتماعي تبديل شده و ارازل و اوباش و سياسيون در لباس دانشجو ضمن تخريب و برخورد فيزيکي با ماموران نيروي انتظامي  با سر دادن شعارهاي ساختار شکنانه و هتاکانه لحظه به لحظه بر ابعاد جغرافيايي و معنوي آشوب دامن زدند.

صبح روز بعد آشوب از پوشش دانشجويي و صنفي خارج شده و با گسترش به سطح شهر و با تحريک ارازل و اوباش در برخي خيابان ها تهران رسيد.

روزهاي شنبه و يکشنبه نوزدهم و بيستم تيرماه عليرغم توسعه فعاليت هاي نيروي انتظامي و امنيتي در سطح شهرها نه تنها از ابعاد آشوب کم نشده بلکه هر لحظه ضمن گسترش به شهرهاي ديگر ابعاد جديدي نيز پيدا کرد و عملا نيروي انتظامي و امنيتي را با استيصال مواجه مي ساخت. آنچه که بيشتر از هر چيزي به استيصال نهادها و ارگان هاي انتظامي در کنترل بحران کمک مي کرد حمايت برخي نفوذيهاي دشمن و همچنين استفاده از برخي تريبون ها بود که حتي بصورت آشکار به حمايت از آشوب طلبان برخواسته و اقدامات نيروهاي خودي را در کنترل حادثه خنثي مي کرد.

روز دوشنبه 21/4/78 مقام معظم رهبري بياناتي را براي مردم مسلمان ايران اسلامي بويژه جوانان داشتند که تاثير عميقي را در برداشت. در همين خصوص صبح روز سه شنبه 22/4/78  شوراي هماهنگي تبليغات پيشنهاد نمود در حمايت از فرمايشات مقام معظم رهبري فردا چهارشنبه 23/4/78 در مقابل دانشگاه تهران تجمع برگزار خواهد شد.

سپاه پاسداران انقلاب اسلامي بر اساس رهنمودهاي رهبر فرزانه انقلاب بدون آرايش نظامي و صرفا با تکيه بر حضور گسترده و سازماندهي شده بسيجيان ضمن استقرار در تمامي نقاط حساس و حياتي تهران و با فعاليت هاي گسترده اطلاعاتي نسبت به شناسايي و دستگيري آشوب گران اقدام نمود.

با حضور مقتدرانه بسيجيان در صحنه در همان لحظه هاي اوليه و قبل از فرا رسيدن شب بحران فروکش نموده و شهر تهران آرامش اوليه خود را بازيافت و به اين ترتيب توطئه دشمنان داخلي و خارجي نقش بر آب شده و تمامي تلاش هاي دشمن اعم از عمليات رواني، تبليغات و ... در پناه حضور آرماني بسيجيان خنثي گرديد.

آنچه از لابلاي اسناد و مدارک به جاي مانده از اين حادثه مشهود است اين است که دشمنان انقلاب اسلامي مصمم بودند با گسترش آشوب هاي خياباني و بهم ريختن مديريت نظام زمينه را براي دخالت نظامي خارجي مهيا سازند.