
يکي از مسائلي که درباره عصر ظهور همواره مطرح ميشود اين است که امروزه با وجود پيشرفتهايي که در توليد سلاحهاي پرقدرت صورت گرفته آيا امام زمان(عج) ميتوانند با شمشير بر سلاحهاي يشرفته پيروز شوند و بر مسند حکمراني تمام جهان تکيه زنند؟
امروزه شماري از روشنفکران بر اين باورند که آن حضرت نيز به سلاحهاي روز مجهز ميشوند. اينان « شمشير » که به صراحت نام آن در روايات معصومان به عنوان سلاح آن حضرت آمده است را نمادي از « اسلحه » ميدانند.
اگرچه هر کاري را بايد بوسيله اسباب طبيعي آن پيش برد اما حضرت وليعصر(عج) در زمان ظهور نه با سلاحهايي که امروزه متعارف است که با همان شمشير و سلاحهاي دوران صدر اسلام به مبارزه و تشکيل حکومت خويش خواهد پرداخت.
در توضيح اين مطلب لازم است چند نکته بيان شود:
1- در امور خرق عادت و ماوراء طبيعي، خداوند خود به اِعمال اراده خويش ميپردازند و آنچنان اين گونه امور را هدايت ميکنند که به جريان طبيعي احتياجي نميشود. نمونه اين مسئله را ميتوان در سرد شدن آتش براي حضرت ابراهيم يا سلطنت جهاني حضرت سليمان بدون لشکرکشي و خونريزي ديد. نمونه ديگر آن نبرد مردم حجاز با امپراطوري ايران و روم در جريان انقلاب جهاني پيامبر اکرم (ص) است که در آن نبرد سلاحهاي مردم حجاز اصلا سلاح جنگي محسوب نميشد اما وعده الهي چنان بود که لشکر عظيم با آن سلاحهاي مجهز ناکام ماند.
2- يکي از القاب حضرت وليعصر (عج) « مبديء الآيات » به معناي ظاهر کننده نشانههاي عظمت الهي است. يکي از علامتهاي عظمت الهي از کار افتادن سلاحهاي روز و بدون استفاده شدن آنها در مقابل اراده آن حضرت است.
3- حضرت وليعصر مظهر شماري از اسماء الهي همچون « العدل » و « الحکيم » هستند و بدين ترتيب آنچه انجام ميدهند بر اساس حکمت و عدل است. حال آنکه اگر بپذيريم که آن حضرت با سلاحهاي مرگ آفرين امروزي با يک انفجار جمع بسياري از مردم را به کام مرگ بسپارند بايد بپذيريم که آن حضرت شماري از بيگناهان را نابود ميکنند و اين مفهومي بجز بي عدالتي ندارد ولي عدل او چنان است که بجز معاندان، ديگران کشته نشوند.
بدين ترتيب ما بر اين باوريم که آن حضرت نه با سلاحهاي کشتار جمعي امروزه، که با سلاحهاي قابل کنترل پيشينيان و صدر اسلام به گسترش عدل در جهان ميپردازند.
| |
در روزهاي آخر عمر حضرت محمد(ص) فرشته وحي از جانب خدا خدمت پيامبر رسيد و فرمود: خداوند تبارک و تعالي به من امر کردند نزد شما بيايم و از جانب ايشان بگويم در اين روزهاي آخر چه چيزي از ما درخواست ميکنيد تا آن را اجابت کنيم؟
پيامبر فرمودند من دوست دارم در روز قيامت پرونده امتم را خودم بررسي کنم و آنان را ببخشم.
فرشته وحي به جانب خداوند رفت و دوباره بازگشت و فرمود : خداوند فرمودند اي پيامبر ما دوست نداريم آبروي امت تو حتي پيش چشمان تو برود. محرم فقط ما هستيم.
| |
چند روزي ديگر تا شروع مراسم معنوي اعتکاف باقي نمانده است. ميليونها نفر آماده ميشوند تا در اين ايام دست از همه دنيا بکشند و فقط با دنيايي سراسر نور و اميد ارتباط برقرار کنند. و چه عاشقانه است معتکف شدن.
ولي به راستي وظيفه ما در اين زمان چيست؟ آيا فقط وظيفه داريم در ايام البيض معتکف شويم و يا صبح جمعه ندبه بخوانيم؟ اگر روزي امام ظهور کردند و از ما پرسيدند براي ياري رساندن به ما چه تخصصي داريد چه جوابي بايد بدهيم؟ آيا ميتوانيم بگوييم آقا جان ما تخصصمان ندبه خواندن است؟ آيا امام با اين کار تنها نخواهند ماند؟
آري. براي ياري رساندن به مهدي فاطمه(جانم به فدايش) بايد مايي که ادعاي شيعه بودن و انتظار کشيدن را داريم، متخصص باشيم. بايد بتوانيم امام را در مديريت کل جهان ياري کنيم.
پس همه با هم در اين ايام عشق بازي با خدا عاشقانه از خداي خود بخواهيم ما را براي ياري رساندن به امام زمان آماده کند.
| |
نشسته بود وسط کوچه، کنار بچههايش گريه ميکرد.
موسي پرسيد: چرا گريه ميکنيد؟
زن گفت: تو هم مثل بقيه ميپرسي و ميروي؟
موسي دوباره پرسيد و زن جواب داد: بچههايم بي پدرند، گاومان مرده ،به نان شب محتاجم.
ايستاد کنار کوچه شروع کرد به نماز خواندن.
زير لب چيزهايي گفت، چوب را برداشت و زد به گاو.
حيوان خودش را تکاني داد و بلند شد.
مرد آرام آرام ميرفت بين جمعيت.
-توعيسي بن مريم هستي؟
مرد گفت: عيسي بن مريم نه موسي بن جعفر
| |
دردنيايي که درآن زندگي مي کنيم، از گذشته تا حال، انسان ها برحسب ديدگاه خود از جهان و انسان و زندگي، به اشياء يا اشخاصي افتخار مي کرده اند و آنها را مايه فخر و مباهات خود دانسته اند، در اين ميان حضرت امام که خود شخصيتي بزرگ داشتند، فاطمه زهرا( س) را مايه افتخار مي دانستند.
ميتوان اوج اقتدار زنانه را در خضوع به همسر، پرورش فرزند، خانه داري هدفمند،توجه به علم و معرفت و حضور مؤثر در مهم ترين عرصه هاي حيات سياسي و اجتماعي، تعريف کرد و عمر کوتاه زندگي مادي را تا هميشه تاريخ جاودانه ساخت.
همانا ما کوثر را به تو اعطا کرديم .
| |
